آخرین اخبار
کد خبر: ۶۹۴۰
تاریخ انتشار: ۲۳ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۶:۱۲
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
به بهانه زادروز علي حاتمي كارگردان بنام سينماي ايران
امروز زادروز علي حاتمي‌ است؛ او که با ديالوگ‌هايش شعر مي‌گفت.
به گزارش ايسکانيوز، علي حاتمي را سعدي سينماي ايران مي‌نامند، شايد اين قياس از آن جهت باشد که ديالوگ‌هاي فيلم‌ها و سريال‌هايي که حاتمي ساخته است بسيار شعرگونه و موزون است و از سوي ديگر، سعدي نيز با شعرهايش داستان‌هاي پندآموز تعريف مي‌کند، از طرف ديگر سعدي شيراز را سعدي شيرين سخن هم مي‌خوانند و حاتمي نيز با نوع روايت و نوشتن ديالوگ‌هاي روان، شيرين و موزون؛ نوع ديگري از ادبيات را وارد سينماي ايران کرد.علي حاتمي در سال ۱۳۲۳ در خيابان شاهپور تهران متولد شد، مادر وي خانه‌دار بود و پدرش سمت صفحه‌آرا در يک چاپخانه را داشت و دومين فرزند ذکور خانواده بود.
شوق نمايشنامه‌نويسي پاي او را به تماشاخانه‌هاي لاله‌زار باز ‌کرد و در آن جا مسحور بازي هنرمندانه جعفر توکل ‌شد و آرزو مي‌کرد روزي برسد که توکل در نمايشي به کارگرداني خود او بازي کند.از همان ايام، حاتمي تصميم مي‌گيرد روي مايه‌هايي از داستان‌هاي ملي و ايراني کار کند. موقعي که در کلاس نهم تحصيل مي‌کرد براي آموختن اصول اوليه نمايشنامه‌نويسي به هنرستان هنرپيشگي تهران مي‌‌رفت؛ پس از آن به هنرستان آزاد هنرهاي دراماتيک رفت.سختگيري مهدي نامور رييس هنرستان نسبت به نمايشنامه‌هايي که هنرجويان نوآموز مي‌نوشتند تا در سالن هنرستان اجرا شود، حاتمي را بر آن مي‌دارد که در فراگيري فنون و شگردهاي نمايشنامه نويسي، به ويژه گفت و گو پردازي حساسيت و کوشايي از خود نشان دهد.حاتمي‌نخستين نمايشنامه‌اش را با عنوان ديب (ديو) نوشت و در ارديبهشت ماه 1344 با حضور کودکان در تالار نمايش هنرهاي دراماتيک به مدت 3 شب اجرا کرد.
در سال 1345 نمايشنامه مدرني با عنوان آدم و حوا يا برج زهر مار را مي‌نويسد که تحولي در کار او محسوب مي‌شود و همين نمايش موجب آشنايي او با مسئولان تلويزيون مي‌گردد که در آن ايام در کار جذب افراد مستعد بودند. نخستين فيلمنامه کاملي که ارايه مي‌کند شب جمعه (1346) نام دارد که به صورت يک فيلم کوتاه درمي‌آيد.
سال 1348 کيميايي و مهرجويي و تقوايي فيلم‌هاي قيصر، گاو و آرامش را مي‌سازند و حاتمي در تدارک ساختن حسن‌کچل است. هدف مشترک اين فيلمسازان دوري جستن از بازار فيلم‌فارسي بود.علي حاتمي به صورت جدي وارد فعاليت‌هاي سينمايي شد و در سال 1375 هنگام ساخت فيلم جهان پهلوان تختي به علت بيماري دارفاني را وداع گفت.
حاتمی به عنوان کارگردانی صاحب سبک و مؤلف، سعی کرد با استفاده از قصه‌ها، مثل‌ها، فولکلورها یا باورهای عامیانهٔ ایرانی، فرهنگ کهن کوچه و بازار و معماری دیرپای ایرانی ـ اسلامی طرحی نو در سینمای ایران دراندازد. وی به حق توانست فرهنگ، آداب و ارزش‌های فکری و عملی مردم این سرزمین را بر پردهٔ خیال نقاشی کند از اینرو وی را به علت بهره بردن از زبان تصویر و خلق شخصیت‌های شاعرانه، سعدی سینمای ایران می‌دانند.
آثار علي حاتمي: حسن کچل (1348)، طوقي (1349)، باباشمل (1350)، قلندر (1351)، خواستگار (1352)، ستارخان (1353)، مجموعه تلويزيوني مثنوي مولوي (1354)، سلطان صاحبقران (1355)، سوته‌دلان (1356)، هزاردستان (1358)، حاجي واشنگتن (1361)، کمال‌الملک (1363)، مادر (1368)، دلشدگان (1371)، جهان‌پهلوان تختي (1375) که پس از مرگ حاتمي به کارگرداني بهروز افخمي ادامه يافت.
علی حاتمی در تاریخ ۱۵ آذرماه ۱۳۷۵ درگذشت. پیکر وی در قطعه هنرمندان بهشت زهرا در فطعه۸۸ به خاک سپرده شد. بر روی سنگ مزار وی که در طرفینش رقیه چهره آزاد (ملقب به مادر سینمای ایران و ایفاگر نقش مادر در فیلم "مادر") و رسام عرب‌زاده (طراح ممتاز فرش‌های ایرانی) دفن شده‌اند یکی از ماندگارترین دیالوگ‌های فیلم "حاجی واشنگتن" نقش بسته: «آیین چراغ خاموشی نیست».

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: