آخرین اخبار
کد خبر: ۴۷۴۶۵
تاریخ انتشار: ۱۵ آذر ۱۳۹۹ - ۱۴:۲۷
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
فاطمه پیمانی نویسنده و پژوهشگر
به گزارش شروع آنلاین تزاحم در لغت یعنی ایجاد مزاحمت کردن برای یکدیگر، در اصطلاح حقوقی و فقهی زمانی است که دو یا چند حق در مقام عمل مزاحم یکدیگر می شوند به این صورت که اجرای آنها با یکدیگر امکان پذیر نباشد و اجرای یکی مانع اجرای بقيه شود. مثل زمانی که دو نفر در حال غرق شدن هستند و تنها یک غریق نجات وجود دارد و نمی تواند یکی از آن دو نفر را بر دیگری ترجیح دهد.

اما آنچه در محیط خانه و خانواده موجب اختلاف زوجین می‌شود، بیش از آنکه تزاحم میان دو واجب باشد، تزاحم میان یک واجب و یک مستحب یا چند مستحب به دلایل زیر می باشد:

۱)عدم درک صحیح از تغییر شرایط در زندگی متاهلی نسبت به دوران تجرد.

۲(عدم شناخت صحیح حقوق خود و طرف مقابل.

۳(عدم تشخیص صحیح زوجین از درجه اهمیت امور و ضعف در مهارت رواداری.

عدم تزاحم در خانواده و راهکارهای برخورد صحیح با آن،  ظریف‌ترین افعال و رفتار همسران در زندگی را تحت تأثیر قرار می دهد و اختلافات ناشی از آن در بسیاری موارد، زوجین را روانه دادگاه های خانواده می کند.

به بیان بسیار ساده، اکثر اختلافات اخلاقی و ناسازگاری های میان زوجین ناشی از یکی از این سه علت است:

_دختر و پسر همزمان با تن دادن به ازدواج تغییرهای لازم برای گذار از دوران مجردی به متاهلی را در رفتار و عمل خویش ایجاد نکرده اند.

_یکی از همسران یا هردو با حقوق و وظایف خود وشریک زندگی شان به خوبی آشنایی ندارند.

_یکی از زوجین یا هردو به رشد منطقی و عقلی لازم برای اولویت بخشیدن به امور و اهمیت دادن به آنها نرسیده اند.

با هم به مرور این سه عامل می پردازیم ؛

۱(عدم درک صحیح از تغییر شرایط در زندگی مشترک نسبت به دوران مجردی 

با نگاهی به ویژگی های اساسی زندگی مجردی که عدم تغییر آنها در دوران تاهل می تواند آسیب زا باشد  (از منظر احساس مسئولیت و تصمیم گیری) درمی یابیم که دوران مجردی صرفنظر از فرهنگ و رسوم مناطق مختلف، برای یک پسر یا دختر بالغ دنیای تصمیم‌گیری‌ ها و عملکردهای تک‌نفره است. آنچه از آن به عنوان آزادی‌های مجردی یاد می‌شود عموماً مشمول همین تعریف است. اینکه شخص با تکیه بر عقل و منطق و علاقه و احساس خودش تصمیم می گیرد که در زندگی شخصی چگونه عمل کند، چقدر استراحت کند، چه زمانی خرید برود، چگونه دخل و خرج زندگی را تنظیم کند، میان چند خواسته متفاوت به کدام یک اولویت دهد، چه زمانی و با چه کسی به مسافرت برود و صدها عملکرد فردی دیگر.

دوم نداشتن مسئولیت‌های مستقیم  در زندگی مجردی بیشتر آدم هاو به میدان آمدن سایر اعضای خانواده از پدر و مادر و برادر و خواهر برای جبران کم کاری ها و "از زیر کار در رفتن" های پسر یا دختر مجرد، ویژگی دیگری است که باید به آن توجه نمود؛ مانند: عدم تقید به نظم و ترتیب و مدیریت زمان.

سومین تفاوت آن است که دنیای مجردی برای پسرها دنیای تجربه های مهیج و تحکیم رابطه با دوستان از طریق شوخی و شیطنت و اذیت است، اما برای دختران دوران تحکیم علایق دوستی با بیان جملات محبت آمیز، اهدای گل و خلاصه رفتارهای رمانتیک در حد اعلای آن است.

برخی اخلاق های نامناسب نیز در تربیت فردی و یا اجتماعی پسر یا دختر وجود داشته که تا قبل از ازدواج به دلیل خوگرفتن با شرایط فرهنگی خانواده به صورت جدی مشکل ساز نشده، مانند: بد دهنی، عیب‌جویی، توهین کردن، زورگویی و...

تمام این رفتارهای دختر یا پسر در دوران تجرد به فاصله ی  یک شب تحت عنوان "شب عروسی" باید تبدیل به رفتارهای متین و متعهدانه و مسئولانه آقا یا خانم ایکس شود که اکنون باید بتوانند با درک صحیح وضعیت زندگی مشترک تغییرات لازم را در رفتار و عملکرد خود اعمال کنند.

۲(عدم شناخت صحیح حقوق خود و طرف مقابل

تغییر رفتارهای بند یک عمدتاً با یک مانع بزرگ به نام "عادت" مواجه است، اما در بند دوم، به آیتم "ناآگاهی" به عنوان علت بروز اختلاف می پردازیم.

این که طرفین از حقوق شرعی و قانونی خود و همسر مطلع باشند کمک می‌کند تا هم در بدو ازدواج محکم و وصریح شروط مورد نظر خود را اعلام یا با شروط همسر موافقت کنند و هم در ادامه مسیر میان حق و تکلیف در زندگی تعامل برقرار کنند. اینکه هر کدام از طرفین به حق همسر خویش آگاه باشند و تکالیف خود را در راستای ادای آن حق به خوبی انجام دهند، عامل دیگری ست که از تنش های نهاد خانواده تا حد زیادی می کاهد. در خصوص این مورد توجه به این امر ضروری است که حتی در مواردی که زوجین تحصیل‌کرده و آگاه به حقوق خانواده هستند، گاهی عواملی همچون قدرت و فرهنگ بومی به شدت در مقابل قوانین قد علم می کنند و مانع اجرای آن می شوند، که در این خصوص نیاز به تقویت پشتوانه های اجرای قانون توسط نهاد حاکمیت به شدت محسوس و ملموس است.

۳(عدم تشخیص درجه اهمیت امور

این که شرع و قانون از ویژگی های دختر و پسر برای ازدواج، بلوغ جسمانی و عقلانی را توأمان بیان نموده اند، حکایت از اهمیت رشد عقلی و قوای مُدرکه در تصمیم‌گیری‌های زندگی مشترک دارد. بی شک اینکه یکی از زوجین نخواهد یا نتواند به خواسته های معقول و متین همسرش گردن نهد، یا در زمان اختلاف سلیقه در چند راهی تصمیم‌گیری‌ها نتواند اولویت عقلی خواسته‌ها را تشخیص دهد، عاملی است که هر روزه در بسیاری از زندگی‌های متلاطم باعث شدت تنش و اختلاف می‌شود. مثال واضح آن، تشخیص اولویت میان خرید و تفریح، ماندن در خانه یا کار بیرون از منزل، رفتن به مهمانی یا اضافه کاری و صدها مورد دیگر است که هر روز همسران را در مسیر انتخاب های گوناگون قرار می‌دهد، و می‌تواند به رشد و تحکیم روابط در زندگی مشترک یا اختلاف و دلخوری زوجین منجر شود. ماحصل کلام در این گفتار آن است که مرد و زن در آستانه ازدواج باید هم رشد عقلی و منطقی مناسبی داشته باشند، هم آموزش‌های لازم حقوقی و مهارتی ببینند، و هم خویشتن را برای گذار عادات و روحیات زمان مجردی به نیازها و ضرورت‌های زندگی متاهلی آماده سازند، تا بتوانند آرامش را در زندگی مشترک تجربه کنند.

 

 

 

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: