کد خبر: ۴۲۴۴۹
تاریخ انتشار: ۰۱ اسفند ۱۳۹۸ - ۱۱:۵۹
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
نگاهی به مشکلات دانشجویان و نارسایی های نهاد تحصیلات عالی کشور
فراگیری دانش و آموختن سواد نقش برازنده ای در تکامل شخصیت انسان و جوامع بشری دارد.

فاطمه علی پور - ملیکا حمزه ئی  - سواد فقط خواندن ، نوشتن ، بهره مندی از دانش عمومی و اطلاعات سطحی و در اختیار داشتن دانش تخصصی و عمیق نیست بلکه هدف والاتر آن رساندن جامعه به سطح سواد علمی است و سواد علمی یعنی تربیت اشخاص آگاه و سازنده که : آمادگی رو به رو شدن با شرایط اجتماعی و مسائل ناشناخته فردا را داشته باشند و خلاقیت لازم برای حل مسائل و مشکلات پیچیده جهان فردا را داشته باشند. خود را عضو مؤثر و مسئول جامعه بدانند و بتوانند در تصمیم گیری های اجتماعی مشارکت فعال داشته باشند.توانایی برقراری ارتباط با افراد ، حفظ محیط زیست ، تنظیم جمعیت و صرفه جویی را داشته باشند.هرکشوری برای رشد و توسعه و پیشبرد اهداف خود به چنین اشخاص آگاهی نیاز دارد که این اشخاص در هر جامعه ای ابتدا در مدارس و سپس در دانشگاه ها رشد می کنند پس لازم است زیر ساخت ها و امکاناتی که برای مدارس و دانشگاه ها به کار برده می شود از کیفیت بالا و درجه یکی برخوردار باشند تا شاهد افزایش رشد افراد آگاه و مؤثر در جامعه و به دنبال آن شاهد توسعه ی جامعه باشیم.برای بهره مندی از ظرفیت های علمی ، فرهنگی و سیاسی دانشجویان باید حساب ویژه ای بر روی این قشر فعال جامعه باز شود.دانشجویان قشر مستقل ، تلاشگر ، نوآور و خلاق و آینده ساز هستند و نسبت به مسائل کشور دغدغه مندند و به آینده ی درخشان امیدوار هستند و این احساس امید را به جامعه نیز تزریق می کنند و دائما در سعی و تلاش برای ساختن آینده ای بهتر هستند پس نقش دانشجویان در پیشرفت کشور بی بدیل است.موضوع ناراحت کننده ای که در ایران وجود دارد این است که دانش آموزان با کلی دردسر و هزینه و استرس غول کنکور را برای قبول شدن در رشته تحصیلی مورد علاقه شان و رسیدن به اهداف موردنظر خود پشت سر می گذارند ولی متأسفانه از همان روز اول دانشجویی مشکلات و ناهماهنگی ها خودشان را نشان می دهند و شاید هم دانشجویان را آماده می کنند که اگر در بهترین دانشگاه کشور هم درس بخوانند باید در کنار لذت درس و تحقیق درگیر مشکلات هم باشند و برای رسیدن به هدف باید فراز و نشیب هایی را رد کنند و با مشکلات دوران دانشجویی دست و پنجه نرم کنند.
کمبودها در مسیر تعالی شدن
دانشجو باید نیازها و کمبودها و نقاط ضعف خود را بشناسد چراکه شناخت این نیازها باعث تقویت درونی فرد خواهد شد.با شناخت و آگاهی از این نقاط ضعف دانشجو می‌تواند درک کند که سایرین از چه راهی می‌توانند به او ضربه بزنند. برای دانشجویان که در خوابگاه  اقامت دارند درک و شناخت این کمبودها می‌تواند یکی از راه‌های مراقب از خود باشد.علاوه بر کمبودهای ذاتی، دانشجو احتمالاً با برخی کمبودها در خوابگاه مواجه خواهد شد که شرایط آسیب دیدن آنان را آسان‌تر می‌کند. ازجمله دوری از خانواده، بی‌پولی، سخت بودن کار و درس، نداشتن دوست و هم‌زبان قابل‌اعتماد و… که تنها وجود یکی از این موارد می‌تواند تا حدود زیادی موجب آسیب‌پذیر شدن دانشجویان ساکن در خوابگاه‌ها شود.مناسب‌ترین روش برای مراقب از خود در قبال ضعف‌ها، ارتقاء عزت‌ نفس و فکر کردن به نقاط قوت است.
سرمایه اجتماعی اموختگان
این در حالی است که به دلیل جایگاه والای و نقش ارزشمند دانشجو در توسعه علم و فناوری ،آیین‌نامه تاسیس و فعالیت انجمن‌های علمی دانشجویی درسال ۱۳۷۸ توسط وزارت فرهنگ و آموزش عالی آن زمان به دانشگاه‌ها ابلاغ شد، و پس از آن شاهد استقبال دانشجویان برای فعالیت در انجمن‌های علمی دانشجویی بودیم.این انجمن‌ها در کنار کانون‌های فرهنگی، نشریات دانشجویی و تشکل‌های اسلامی دانشگاهیان توانستند فضای دانشگاه‌ها را به سوی اعتلای عقلانیت و خردورزی پیش ببرند و منشا خدمات ارزنده، شور و نشاط علمی و اجتماعی در دانشگاه‌ها بودیم.واقعیت این است که انجمن‌های علمی در کنار توجه به کار علمی، فضایی برای گفت و گو و کنش همدلانه و همفکری پویا حول محور اعتلای ایران فراهم آورده‌اند و این برکت خیلی ارزشمندی است.به گواهی تاریخ، جوانان همیشه قدرت سازنده و موتور محرک بزرگترین تحولات در حوزه پیشرفت بشر بوده و رفاه را برای بشر ارمغان آورده اند. امروز که خانواده‌ها و هم جوانان نسبت به آینده دغدغه‌مند بوده و کشور با مجموعه‌ای از مشکلات مواجه است، مسئولیت نسل جوان و فعالان دانشجویی سنگین تر است.به دلیل فعالیت در انجمن علمی و سایر فعالیت‌های قانونی که در دانشگاه دارید، واجد یک سرمایه اجتماعی گران‌سنگ شده‌اید، قبل از اینکه که مسئولان بخواهند این سرمایه را به شما یادآور شوند، شما خودتان باید به این سرمایه اذعان داشته باشید و آن را تکریم و پاسداری کنید، و با جهت دهی مطلوب و هدفمند آن، اقدام به حل مشکلات خود و جامعه کنید.امروز بعد از گذشت نزدیک به دو دهه از فعالیت، انجمن‌های علمی دانشجویی به مرحله جوانی رسیدهاید. نظام آموزش عالی تا حدودی توانسته در تربیت دانش آموخته مجهز به دانش موفق باشد؛ اما متاسفانه در بهره‌برداری از دانش و تبدیل آن به فناوری، فاقد پتاسیل لازم است و دانش آموختگان نظام آموزش عالی نیز فاقد ظرفیت توامان بکارگیری دانش و مهارت هستند، که این مقوله توسعه کشور را با چالش مواجه کرده است. این موارد به ما نشان می‌دهند که ناگزیر به بازنگری بوده و باید به سراغ نسل دوم انجمن‌های علمی برویم. نسل دوم محصول دو دهه تلاش بی‌وقفه دانشجویان و کنش‌گران در انجمن‌های علمی دانشجویی کشور است.در نسل دوم انجمن‌های علمی دانشجویی ما شاهد مشارکت بیشتر دانشجویان تحصیلات تکمیلی خواهیم بود. در نسل دوم باید مدل شایستگی برای اعضای انجمن‌های علمی دانشجویی تدوین شود و ساختارهای موجود در جهت کارآمدی و کارآفرینی بازنگری شود.با این حساب و با توجه به درجه اهمیت این قشر در اقتصاد و اجتماع ،باید ابزار کسب هدف ها برای دانشجویان از هر حیث فراهم باشد .
اهمیت وجود دانشجو در کشور
اکثر دانشجویان در ایران از وضعیتی که دارند ناراضی هستند و خدمات دانشگاه و جامعه پاسخگوی نیازهایشان نیست. دانشجو درایران از اهمیت ویژه ای برخوردار است ولی نه زیاد به آنها توجه و بها داده می شود و نه از رفاه اقتصادی و اجتماعی برخوردار هستند و اکثرا بی پول و خسته و نامید هستند و درگیر بازارهای سیاهی هستند که برای هزینه های پرینت گرفتن و تا شهریه پرداخت می کنند که اصلا هزینه های استانداری نیست ، شغلی هم بعد فارق التحصیلی در انتظارشان نیست که به آن امیدوار و دلخوش باشند.در ادامه ی این گزارش نگاهی می اندازیم به مصاحبه ای که با دانشجویان دانشگاه های مختلف اعم از دولتی و آزاد گرفته ایم و درمورد دغدغه ها و مشکلات دانشجویان در ایران از آنها سؤال پرسیده ایم تا شاید تلنگری باشد برای مسئولان آموزش عالی کشور.به دانشگاه علامه طباطبائی می روم دختری هندزفری به گوش درحالی که مشغول عکاسی از درختان پاییزی است توجهم را به خود جلب می کند ، به سراغش می روم و وقتی از او در مورد مشکلاتی که دانشجویان در ایران دارند سؤال می پرسم پوزخندی می زند و با حالتی مغموم پاسخ می دهد : اولا آزمونی که برای ورود به دانشگاه در ایران وجود دارد واقعا خیلی غیراستاندارد است و گاهی اوقات منجر به افسردگی ، سرخوردگی ، شکست و خودکشی فرد می شود ، اکثر اوقات دانشجویان بدون هیچ علاقه ای به رشته ی خود در حال تحصیل هستند که این موضوع می تواند ناشی از زور و اجبار خانواده باشد یا اینکه وقتی بی عدالتی ها را می بینند و متوجه می شوند که احتمال قبولی در رشته مورد علاقه شان خیلی کم است پا روی علاقه ی خود می گذارند و پیش خود می گویند حالا که یک دانشگاهی قبول شدیم برویم تا حداقل یک مدرکی بگیریم.از نظر این دانشجوی 19 ساله دانشجویان در ایران آزادی بیان ندارند و نمی توانند در مورد عقایدشان صحبت کنند و حتی اگر سخنی هم بگویند به آنها اصلا توجهی نمی شود . به موقعیت دانشجو اهمیتی داده نمی شود و دانشجو جایگاه سخیفی در جامعه دارد وقتی متوجه می شوند دانشجو هستیم می خندند و مسخره می کنند.زینب ادامه می دهد : بعضی دانشجویان از آینده ی شغلی رشته ی خود بی خبر هستند مثلا شخصی که در رشته ی عربی مشغول به تحصیل است فکر می کند فقط می تواند استاد شود درصورتی که نمی داند می تواند در کنارش کارهایی مانند مترجمی ، سفیر بین الملل و ... نیز انجام دهد و باید اطلاع رسانی هایی توسط دانشگاه صورت گیرد که برای دانشجویان رشته های مختلف ورکشاپ هایی برای آشنایی با رشته و بازار کار خود برگزار کنند.در پایان به آینده ی مدرکی نامناسب یعنی هرکسی براساس رشته ی خود به سرکار نمی رود و با مدرک تحصیلی خود سخت می تواند کار پیدا کند ، غذای فاجعه بار سلف دانشگاه ، عدم برابری میزان ظرفیت و خروجی دانشگاه اشاره می کند که معتقد است باید هر دانشگاه به اندازه حجم و ظرفیت خود دانشجو بپذیرد و پدیده ی خرید و فروش صندلی دانشگاه ها باید حذف شود.در خیابان انقلاب با دختری 20 ساله که دانشجوی مدیریت بازرگانی است رو به رو می شوم و درمورد دغدغه های دانشجویان ایرانی می گوید : دانشجو هر حرفی بزند به او توجهی نمی شود و همش نگران آینده است چون در ایران هیچ شغل مناسبی برای دانشجویان وجود ندارد مگر اینکه سرمایه یا پارتی داشته باشند. یکی دیگر از مشکلات این است که به سلامتی دانشجو اصلا توجهی نمی شود و هیچوقت موقع آلودگی هوا دانشجویان تعطیل نمی شوند و باید در شرایطی که نیاز به تخلیه ی شهر است به دانشگاه بروند. ترم به ترم شهریه ها را زیاد می کنند ولی هیچ تأثیری بر کیفیت آموزشی و محیطی دانشگاه ندارد.رومینا دانشجوی روانشناسی دانشگاه تهران مرکز می گوید که دانشجویان انگیزه ی کافی برای ادامه تحصیل ندارند چون به آینده شغلی خود مطمئن نیستند و ضمانت کاری ای برایشان نیست که بعد فارق التحصیلی به سرکار مرتبط با رشته ی خود بروند.او سپس ادامه می دهد : فضای دانشگاه بی روح و کسل آور است و امکانات زیادی ندارد. دروس دانشگاهی مانند مدرسه تدریس می شود یعنی همه به صورت نظری تدریس می شود و اصلا به صورت عملی کار نمی شود و باید تمامی دانشجویان حداقل یکبار به صورت عملی با رشته و بازار کار خود آشنا شوند مثلا یکی از اساتید روانشناسی باید حداقل یکبار دانشجویان خود را به مطبش ببرد تا آنها به صورت عملی مطالبی که در کتابهایشان است را روی بیماران نظاره کنند.اضافه می کند : باید در دانشگاه ها مهارت زندگی کردن و چگونه با شادی و انگیزه زندگی کردن آموزش داده شود ولی متأسفانه همچین اتفاقی نمی افتد. یکی دیگر از معضلات این است که 12 سال دختر و پسر در محیط های جداگونه مشغول تحصیل بودند و در دانشگاه یهویی کنار هم قرار می گیرند بدون اینکه بدانند چطوری باید باهم رفتار کنند بعد مسئولین انتظار دارن بدون آموزش و آگاه سازی رفتار مناسبی از خودشان نشان دهند.در انتها به سراغ یکی از دانشجویانی که از اصفهان برای تحصیل به تهران آمده و در خوابگاه ساکن است می روم و او در مورد این موضوع می گوید که : خیلی به دانشجو بها داده نمی شود در زمینه ی فعالیت در آن رشته ای که استعدادش را دارد و دانشجویان چندسال عمر و وقت و هزینه ی خود را می گذارند و در انتها به آن چیزی که می خواهند نمی رسند و در حال حاضر فقط با پارتی می شود به آن چیزی که می خواهیم برسیم وگرنه هرچی به زمین و زمان چنگ بزنیم آخرش به هیچی نمی رسیم و از دولت انتظار می رود شرایط شغلی مناسبی را برای دانشجویان فراهم کنند.
سارا در ادامه میگوید :"کسایی که خوابگاهی هستند هزینه هایشان دوبرابر می شود هم هزینه ی دانشگاه و هم هزینه ی خوابگاه که باید دولت دانشجویان را از لحاظ مالی ساپورت کند که هیچ دغدغه ی مالی نداشته باشند و یکی دیگر از معضلات اصلی عدم رسیدگی به فضای دانشگاه و غذای سلف است و با وجود افزایش شهریه ها امکاناتی که باید باشد وجود ندارد و همچنین به خوابگاه ها رسیدگی نمی شود از لحاظ راحتی و آرامش لازم ، نظافت ، استاندارد و ایمنی و امنیت.از رئیس جمهور و رؤسای دانشگاه انتظار می رود که به جای جلسات بی حساب و کتابی که می گذارند جلساتی با دانشجویان بگذارند تا شنوای دغدغه ها و مشکلات آنها باشند و نیازهایشان را رفع کنند.




برچسب ها: شروع
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: