کد خبر: ۲۰۹۸۸
تاریخ انتشار: ۲۴ دی ۱۳۹۶ - ۱۴:۳۲
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
«شروع» در گفت و گو با هنرمندان بررسی می کند
صبا شادور _ هر سال جشنواره های زیادی در ایران برگزار می شود که اکثر این جشنواره ها در عرصه فرهنگی و هنری کشورمان به چشم می خورد.
 اگر چه در سال های خیلی دور تعداد این جشنواره ها محدود بود اما موضوع اینجاست که آیا حضور این همه جشنواره چه کمکی به فرهنگ و هنر می کند.
آنچه مشخص است شاید این جمله کلیشه ای باشد که جشنواره ها در سراسر دنیا به شکل های مختلف برگزار می شوند و به نوعی ویترین یک کشور به شمار می روند. اتفاقا در بعضی از کشورها، گاهی برگزار کردن جشنواره ای، به نوعی سیاست های یک دولت و برنامه فرهنگی و هنری را در طول مدیریت دولتمردان نشان خواهد داد.  اما بعضی وقت ها هم واقعا برگزاری جشنواره یعنی ماراتونی برای انگیزه و شور و اشتیاق کسانی که علاقه خاصی به کار و فعالیت خود دارند.  وقتی از جشنواره ای نام می بریم که در کشوری هر ساله برگزار می شود و آلبومی برای نگه داری آثاری در یک دولت است، ناخودآگاه بحث سیاسی هم ممکن است در چنین جشنواره هایی به چشم بخورد.
گاهی هم جشنواره ها علاوه بر کشور ما در دیگر کشورها نشان دهنده فرهنگ و استعداد فعالانی است که می خواهند در معرض تماشا قرار بگیرند . با این حال در ایران طی  سال های اخیر انواع و اقسام جشنواره های داخلی از جشنواره محلی تا جشنواره های خارجی موفقیت های بزرگی را در پی داشته است.
گاهی جشنواره ها محل کسب و درآمد اقتصادی یک کشور است.اتفاقا در جشنواره  "کن" که اخیرا در کشور فرانسه برگزارشد، بحث بر سر بازار جهانی جشنواره نیز مسئله ای مهم برای کشور ایران بود که داوران این جشنواره را نیز ایرانی ها تشکیل دادند. بیشتر از آنکه حضور فیلم ها در این جشنواره مهم باشد، بحث بازار اقتصادی برای فیلم ها و سرمایه گذارها موضوعی قابل اهمیت تر از فیلم های این جشنواره بوده اند.
در این گزارش اهمیت جشنواره های مختلف در ایران است که به بهانه های گوناگونی از جشنواره های جهانی تا جشنواره های مذهبی و ... در این کشور تقریبا هر ماه جشنواره ای برپا می شود.
بهتر است کمی به عقب برگردیم. از زمانی که  تاریخچه جشنواره ها شکل گر فت. ... فرزاد موتمن از جمله کارگردان های سینما است که  پیش ازاین در گفتگویی عنوان کرده بود که "پیدایش جشنواره ها بر می‌گردد به دهه سی و چهل. هر چند  جشنواره ای چون ونیز در دوران موسیلینی یعنی در دوران فاشیستها شکل گرفت که عجیب است. جشنواره های مطرح در بیست-سی سال اخیر ملاحظه کار، سیاسی و تجاری شده اند."
آیا باید جشنواره ها تحریم شوند!
با توجه به اینکه جشنواره های مختلف موضوعی در حال برگزاری است، به نظر می رسد تحریم جشنواره ها نمی تواند کمکی به فرهنگ و هنر کشورمان کند.
گاهی ایده های خوب از دل همین جشنواره ها بیرون می آید. اتفاقا همین جشنواره ها ممکن است قله ای برای پیشرفت جوان ترها باشد. خیلی از هنرمندان معتقد هستند که برقراری ارتباط های بین المللی، از طریق این جشنواره ها امکان پذیر تر است و موضوعات کهن در جشنواره ها دیده می شوند و بازار جهانی را بهتر ایران را خواهند شناخت.
خیلی ها هم انواع و اقسام جشنواره ها را برگزار می کنند تا به اهداف شخصی خود برسند.
برخی از این جشنواره ها که برای هدف خاص و شخصی در پی گرفته می شود بعد از بدو ورود و برگزاری یک و یا دوسال هم طرد می شوند و کناره گیری می کنند. چرا که هیچ هدف مشخص فرهنگی و هنری پشت این جشنواره ها نبوده و برای دوره ای محدود برگزار شده است. اما گروهی از هنرمندان معتقد هستند که جشنواره ها با هر شرایطی که برگزار می شوند، به تقویت هنر کشورمان کمک می کنند.

چند نکته درباره برگزاری جشنواره ها خالی از بیان نیست، اولین مورد این است که اگر جشنواره ای برگزار می شود، بعد از آن باید برگزار کننده جشنواره هدف خود را مشخص کند و بعد  آثار را آسیب شناسی و مورد بررسی قرار دهند نه اینکه تنها با چند آثار جشنواره برگزار شود و به دور بعد برسد.
دومین اینکه نهادهای دولتی یا به طور مستقیم پا به عرصه جشنواره ها بگذارند و کمک رسانی های لازم را انجام دهند بدون اینکه بخواهند رویکرد سیاسی خود را در انتخاب آثار هویدا کنند و یا برای برگزاری جشنواره ها زمینه را فراهم سازند.
و سومین مورد اگر قرار است آثار بی هدف تفکیک شوند و عده ای از ورود به جشنواره ممنوع باشند، پس چه زمانی موقعیت برای هنرمندان پیش می آید تا آثار خود را در رقابت با یکدیگر بگذارند.
***
بر همین اساس نظر چند هنرمند را درباره برگزاری جشنواره ها و نیز تعدد آن پرسیده ایم که در زیر می خوانیم. 
احمد نادعلیان  در این بار به خبرگزاری ایسنا گفته است: مشکل اصلی جشنواره‌های هنرهای تجسمی، یک وجهی بودن و برخورد شعاری با آن‌ها است. تعدد جشنواره‌ها و نمایشگاه‌های هنرهای تجسمی به خودی خود و با هدف توجه و رشد هنر، اتفاق خوبی است، اما تکثر جشنواره‌های هنری، به خصوص در چند سال اخیر در ایران با مشکل یک وجهی بودن مواجه بوده است و توجهی به بار هنری آن‌ها نمی‌شود. از طرف دیگر به دلیل کمبود فستیوال‌های مناسب کارهایی در جشنواره‌ها ارائه می‌شود که با روح هنری و موضوعی آن جشنواره سنخیتی ندارند.

بهرنگ صمدزادگان مشکل را تعدد جشنواره ها نمی داند و عدم مدیریت را در برگزاری جشنواره های مختلف، به هنوعی مشکل می داند و معتقد است: باید به دانش و آگاهی در کار مدیریتی بها داد. درخواستی که می‌توان از وزیر ارشاد جدید داشت این است که به این موضوع توجه کند. متاسفانه امروز در مدیریت، داوری و شورای سیاست‌گذاری برخی از جشنواره‌ها با فقدان دانش روبه‌رو هستیم.

این مدرس دانشگاه ادامه می‌دهد: تخصص واقعی تلاش برای به روز رسانی دانش است. کاری که کشورهایی مثل ترکیه و لبنان کردند. پیشرفت ما در هنرهای تجسمی در صورتی تحقق پیدا می‌کند که افراد در این حوزه بدون غرض‌ورزی و جناح‌بندی کار کنند. در دولت‌های مختلف برخی از سیاست‌گذاری‌های غرض‌ورزانه نگذاشت کارها درست پیش برود.

شاهین فرهت معتقد است که در همه دنیا جشنواره حضور بین المللی دارد. و هر ساله تکیه جشنواره بر کانون پیشکسوتان می گردد. اما باید بدانیم که جشنواره موقعیت محدودی است و نوازدگان پیشکسوت هر سال باید حضور داشته باشند حالا بنا بر صلاحیت مدیران و مسئولان جشنواره انتخاب بر اساس نیاز یک جشنواره است. به نظر من حضور پیشکسوتان در جشنواره مهم است. چرا که وجود آن ها مایه دلگرمی است. و من فکر می کنم اگر جوانان قرار است آثار خود را اجرا کنند باید در کنار و در سایه این پیشکسوتان باشد.

آریا عظیمی نژاد می گوید که جشنواره فضای مستقلی دارد و حرف هایی که از قبل تعیین شده در این جشنواره ها زده می شود. نه میدان عملی برای هنرمندی وجود دارد و نه جذابیتی که هنرمندان را جذب کند.موسیقی هنری درونی است که باید خلق شود. من فکر می کنم موسیقی برگرفته از احوالات درونی یک هنرمند است. به همین خاطر موسیقی حد و اندازه ای برای بعضی حرف های جشنواره ای ندارد. فضایی که من می پسندم، فضایی خارج از فضای موسیقی در جشنواره ها است.

لاله اسکندری بازیگر سینما و تلویزیون درباره برگزاری جشنواره عنوان کرد:همیشه در جشنواره فیلم فجر عده ای هستند که از شرایط جشنواره راضی نیستند. نقطه ضعف جشنواره این است که معمولا هر ساله جشنواره بر اساس یک سری سیاست گذاری ها برگزار می شود که شاید گروهی از اهالی سینما با آن نتوانند ارتباط برقرار کنند. به همین دلیل است که انتظارات اهالی سینما از جشنواره برآورده نمی شود.

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: