کد خبر: ۱۸۸۳۵
تاریخ انتشار: ۲۲ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۹:۲۱
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
سيدعلي صالحي

فکر مي‌کردم زن بايد اينديرا گاندي باشد. فکر مي‌کردم زن بايد مادر ترزا باشد. فکر مي‌کردم آن همه تنگنا و حصر و هراس را تنها تو از سرِ عشق به اولادِ آدمي، هزينه حوصله کرده‌اي. آن سال‌ها را به ياد آر دخترِ آزادي‌خواه، چه رخ داد. دنيا را که کبوتر سفيد را سر بُريده، کرکسِ لاشخوار برگزيده‌اي بر دو شانه خود؟!

مي‌گويند کرور کرور کشتار کرده‌اي به کينه از کودکاني که قوانين شما، در شناسنامه آن‌ها نوشته‌اند؛ مذهب: بودايي، يا مذهب: بوده ديگري. اما اين نابوديسمِ بي‌رحمانه به فرمانِ تو رُخ داده است. "آنگ سان سوچي"! هول‌آورِ هولوکاستِ ميانمار...! مار ميانِ تنهايي تو چنبر زده بود و ما نمي‌دانستيم! دريغا... مگر تو دختر مادرت نبوده‌اي، مگر تو زن نيستي. مگر تو هرگز کودک نبوده‌اي، مگر تو با همان زباني تکلم نمي‌کني که کودکانِ ميانمار!؟ آن‌ها که به مردم خود رحم نمي‌کنند، چه ربطي به روياي صلح دارند... دروغگو! آن‌ها که به مردم خود رحم نمي‌کنند،‌ شرف ندارند... دروغگو! بشريت اگر از روبه‌رو شدن با چنين پرونده هولناکي از شرم تلف شود حق دارد. يک قلاده رهبر قلابي، صدها کودک را پياپي قتل عام کرده است و جهان گوش به زنگِ شکست داعش است. داعشيزم و درندگي شکست نمي‌خورد، از اين غار گريخته، در چهره آن‌ها ظهور مي‌کند. اين حضورِ شناور، مولود و گماشته جهان سرمايه‌داري است. سرمايه‌داري ستمگري که قادر است "آنگ سانْ سوچي" صلح‌طلب را به يک ماده گرگ‌‌هار بدل کند. دريغا دنياي درنده، ديگر به چه کس، به چه چيز، به کدام جريان و حقيقت مي‌توان اعتماد کرد!؟ روزگار فروپاشي خانوار مشترک بشري، فرزنداني بهتر از ترامپ و سوچي و... نخواهد زاييد. ناشنيدن ضجه زنان و کودکان بي‌دفاع، تاوان درشتي دارد. درد سهمناکي دارد. رقم خوردن پايان کار به عهده ستمگران نخواهد بود. هي بودايه درنده! »

آنگ سان سوچي، رهبر کشور ميانمار، که سال‌ها در حبس خانگي بود و موفق به دريافت جايزه صلح نوبل شد، به خاطر عملکردش در قبال خشونت‌هاي اخير عليه مسلمانان روهينجا با انتقادهاي شديدي مواجه شده و برخي خواستار پس گرفتن جايزه صلح نوبل از او شده‌اند.

نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: