کد خبر: ۱۸۵۵۹
تاریخ انتشار: ۱۰ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۳:۵۲
printنسخه چاپی
sendارسال به دوستان
حسين عليزاده تاکید کرد:
حسين عليزاده - نوازنده چيره‌دست تار و رديف‌دان موسيقي - اين روزها ۶۶ ساله شده است، گرد تجربه بر محاسنش خودنمايي مي‌کند و در پشت ظاهر شوخ‌طبعش، دغدغه‌مندي‌اش را مي‌توان ديد.
خالق «شورانگيز» کارنامه پرباري در حوزه موسيقي ايران دارد. حسين عليزاده نشان «شواليه هنر و ادب» را که توسط دولت فرانسه به او داده شد، به سينه‌اش نزد. او همواره در راه اعتلاي موسيقي در وطنش کوشيده است.
اين روزها که دولت در حال تغيير است، به‌سراغ حسين عليزاده رفتيم و دو پرسش را درباره دولت و موسيقي مطرح کرديم.
* آقاي عليزاده بيش از دو سال است که سند موسيقي در مرحله بررسي و تدوين است. يکي از اهالي موسيقي معتقد است «حالا ما هيچ قانون نوشته‌اي درباره موسيقي نداريم و طيف‌هاي مختلف جامعه با آن برخورد مي‌کنند؛ واي به روزي که اين قانون نوشته شود! آن‌گاه بند بند آن را نقد و براي آن مجازات تعيين مي‌کنند». به نظر شما تدوين چنين سندي، اين نگراني را به‌وجود نمي‌آورد که عده‌اي به روش ديگر، ساز مخالفت‌شان با موسيقي را کوک کنند؟
وقتي بعد از ۴۰ سال هنوز شک داريم در مواردي که بحق است، پافشاري کنيم و فکر مي‌کنيم بايد محتاط باشيم، مسائل هيچ‌وقت حل نمي‌شود. وقتي يک نگاه ۴۰ ساله نسبت به اين موضوع وجود دارد و قدم‌هاي اساسي بايد مخفيانه برداشته شود، کار از ريشه خراب است. به نظرم نگاه رسمي‌نسبت به موسيقي بايد دگرگون شود و غير از اين نمي‌شود.
در کجاي دنيا مردم از قانونمند شدن موضوعي ناراحت شده‌اند؟! به نظر من مشکل از مسائل عقيدتي نيست، بلکه ما هميشه مسائل را قرباني درگيري‌هاي سياسي مي‌کنيم. اگر هم مشکل عقيدتي است، هنوز بعد از اين همه سال، کسي توجيه نشده است که اين مشکل در حوزه موسيقي چيست.
تعداد کنسرت‌هايي که در ايران برگزار مي‌شود، مانند کشورهاي است که با موسيقي مشکلي ندارند. بنابراين جامعه اين را مي‌طلبد و به شکل قانوني وجود دارد. بده‌بستاني که مسئولان با هم دارند، بنا بر مصلحت است و به فرهنگ و ريشه ايران ربطي ندارد که احتياط کنيم.
خودتان فکر کنيد اگر ما از قانونمند شدن چيزي نگران باشيم، پس بايد همه‌چيز بي‌قانون باشد. من معتقدم اگر با اين نگاه ۴۰ ساله جلو برويم به هيچ‌جا نمي‌رسيم.
*به نظر شما دولت دوازدهم چه اقدامي‌در حوزه موسيقي بايد انجام دهد؟
مسئولان بايد درک‌شان را از موسيقي بالا ببرند؛ ما مي‌خواهيم انتظارهايي از آن‌ها داشته باشيم که درکي از آن ندارند. همچنين بايد به جاي نگاه گزينشي خودي و غيرخودي، ببينيم چه کسي نسبت به ملت تعهد دارد و چه کسي کاربلد است. ما نبايد فقط روي معيارهاي ظاهري اشخاص، قضاوت کنيم، بلکه بايد از منتقدان استفاده کنيم، از مخالفان استقبال کنيم و از آن‌ها ياد بگيريم. چقدر قرار است در اين گرداب حرکت کنيم؟
آقاي روحاني قطعا حسن نيت دارد اما تا زماني که از اين موضوع شناخت پيدا نکند، نه او و نه شخص ديگري نمي‌تواند وضعيت موسيقي را در کشور درست کند.
من گاهي از مسئولان مي‌پرسم، آيا شما در خانه خود به موسيقي گوش مي‌کنيد؟ مي‌گويند اصلا اجازه نداشتيم گوش کنيم. آن‌وقت اين فرد مي‌شود مسئول در حوزه موسيقي! براي همين است که از قانونمند شدن موسيقي نگران مي‌شويم.
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: